Woord vooraf

…. Deze keer is het thema seksualiteit, en dan natuurlijk in relatie tot onze ware natuur.

Verandert seks, als je verlicht bent? Word je ineens polygaam? Of juist monogaam, of misschien celibatair? Doe je het vaker of bijna nooit meer? Is de ervaring ervan intenser, of is het het zoveelste verschijnsel in het Bewustzijn wat Ik ben? Dat zijn veelgestelde vragen op satsangs.

Marjan van de Wetering schrijft over de magie in relaties en de relatie met het Hart. Eric Baret schrijft een artikel, waarin uitgelegd wordt wat tantra precies inhoudt. Tantra wordt vaak de ‘yoga van de seks’ genoemd, maar in dit artikel komt naar voren dat het genuanceerder ligt.

Zoals we van hem gewend zijn, benadert Douglas Harding het onderwerp vanuit het gezichtsloze perspectief. "Ware minnaars zijn zonder gezicht". Volgens Douwe Tiemersma zijn het verlangen naar verlichting en seksueel verlangen niet erg verschillend, aangezien beide gericht zijn op eenheid. Verder gaat hij in op hoe energieën als seksualiteit kunnen transformeren als gevolg van inzicht in onze ware natuur. Van Eckhart Tolle verschijnt binnenkort een nieuw boek, getiteld "De kracht van het Nu in de praktijk". Bij wijze van voorproefje plaatsen we een uittreksel, met als thema "Verslavende en verlichte relaties". Het artikel van Marcel Messing gaat over de geschiedenis van seksualiteit sinds de jaren zestig en staat in het teken van herbezinning. Hebben seksualiteit, spiritualiteit en liefde dan misschien toch iets met elkaar te maken?

In elke aflevering zijn er teksten die buiten het thema om gaan. Zo ook deze keer. In de vorige uitgave hebben we het eerste deel van een interview met Jan van Delden geplaatst. In deze InZicht vind je deel twee van "Zelfrealisatie, en dan?" Mijn bijdrage aan dit nummer betreft een stuk tekst uit een chatsessie. Als spirituele zoeker had je vroeger twee mogelijkheden. Je ging boeken lezen, of satsangs bezoeken. Tegenwoordig is er nog een derde mogelijkheid, namelijk chatten. Ik ben regelmatig online beschikbaar voor mensen die willen chatten over alles wat met zelfonderzoek en verlichting te maken heeft. Een van die chatteksten staat in deze aflevering van InZicht en gaat onder andere over verlangen en doelen stellen.

Verder zijn er natuurlijk de vaste rubrieken, zoals "Experimenten" en de boekbespreking. Deze keer een bespreking van een Nederlandse vertaling van het Indiase standaardwerk, de Bhagavad Gita. De interpretatie van de vertaalster, Gerda Staes, wordt per fragment naast die van Ramesh Balsekar gelegd en levert door de verschillende invalshoeken interessant leesvoer op. De column is deze keer van Douwe Halbesma en gaat over de gecompliceerdheid die met seks gepaard kan gaan, vooral voor "hen die willen verwerkelijken wat heiligen, profeten en meesters aan innerlijke delicatessen schetsen".

Zoals u inmiddels gemerkt hebt, zijn er weer veel teksten en veel verschillende invalshoeken in InZicht. Als ik op satsang over de ware natuur van de mens spreek, merk ik vaak met verwondering hoe iets totaal eenvoudigs heel ingewikkeld kan lijken, zodra we er over gaan praten. Bijvoorbeeld de vraag "Wie ben ik?" kan tot de meest gecompliceerde verhalen leiden. Maar de basis is eenheid, eenvoud. Ik las ooit: "Seks is gewoon de viering van onze fundamentele eenheid, op het lichamelijke vlak."

Tantra en seksualiteit
Een gesprek met Eric Baret

Tantra is geen middel om een of andere toestand te bereiken of om de seksualiteit te ‘bevrijden’. De tantrische rituelen zijn er om, vrij van angst en begeerte, de Stilte en de gevoeligheid van het lichaam te vieren.

Vraag: Wat men van tantra kent, is eigenlijk een praktijk die met de seksualiteit verbonden is. Is dit ook zo in de Kashmir benadering?

Baret: In tegenstelling tot wat in vorige eeuw in Oostenrijk geformuleerd werd, bestaat er geen specifiek seksuele energie. Energie is puur. Zij kan zich opsplitsen, zich op verschillende niveaus uitdrukken. Als een musicus componeert is dit geen seksuele energie die verplaatst wordt, die gesublimeerd wordt in de muziek. Energie is neutraal.

In de seksualiteit zit een grote fixatie! Men moet zich van deze beperking bevrijden. In het tantrisme verdwijnt ze compleet. Voor de meeste mensen betekent seksualiteit een innerlijke dwang. Ze voelen een spanning en de seksualiteit is een middel om zich hiervan te bevrijden. Maar, als je lichaam in diepe rust, in grote helderheid is, voel je je totaal autonoom, zonder behoefte. Dan kun je vrij de andere ontmoeten. Als je met lege handen een mens aanraakt, ernaar kijkt, voelt, smaakt, hoort, is er waarlijk kracht: men ontmoet de ander in de volheid en niet in de behoefte. Als je aanraakt vanuit het verlangen projecteer je je eigen verlangen en gebruik je het andere lichaam om een impuls te bevredigen. Als het gedaan is, ga je naar de bioscoop en drie uur later begin je opnieuw.

De ontdekking van een ander lichaam is een buitengewoon iets. Maar vooraleer het andere lichaam te ontdekken, moet men zijn eigen lichaam ontdekken. Als je lichaam door schrik, verlangen of angst bewoond wordt, kun je geen ander lichaam aanraken. Dit is niet mogelijk. De handen zijn niet vrij, de blik is niet vrij. Je moet eerst komen in een totaal luisteren. Je beluistert je lichaam zonder iets te projecteren. Het lichaam is geen toeval. Je kijkt naar je lichaam, je voelt het, smaakt het, totdat je ontdekt dat het maar een schema is. De meeste mensen hebben reeds vanaf hun derde, vierde levensjaar hun lichaam vastgelegd. Als ze ’s morgens wakker worden en hun lichaam voelen, voelen ze alleen een schema van angst en begeerte. De eerste stap in de tantrische yoga is om deze lichamelijke structuur bloot te leggen. Je ziet hoezeer het lichaam een massa reacties en angsten is, hoezeer het strottenhoofd, het borstbeen, de schouders, de heupen, de handen, de ogen, de mond alleen maar inhaligheid en begeerte zijn. Wat ons aanstaat willen we grijpen, wat ons tegenstaat wordt geweigerd. Het lichaam is voortdurend onderworpen aan deze beweging van aantrekken en afstoten. Vooraleer van een ontmoeting te dromen, moet men zichzelf ontmoeten. De lichamelijkheid moet haar openheid, haar tansparantie terugvinden. Dit is de eerste stap. Als je je vrij voelt van verlangen, autonoom, voldaan, kun je deze tevredenheid met een ander vieren.

Seks en Openheid
Douglas Harding

Het ‘leven zonder hoofd’ is een leven in openheid voor de ander. Wie het aandurft te zien wat werkelijk is, verdwijnt ten voordele van de ander. Of er dan al of niet seks bij komt, deze ‘gezicht-geen-gezicht’- relatie is de vreugde van een ultieme intimiteit die geen complexen of katers kent. Zelf-realisatie en lichamelijke liefde zijn hier natuurlijke bondgenoten

Als seksuele partners hun ware Natuur zien en samen bewust gezichtloos zijn, kan hun liefdesbeleving als een openbaring zijn, als een opening naar nieuwe en onvermoede dimensies van bestaan. Tegelijkertijd blijft ze even menselijk (en zeker even lichamelijk) als altijd - behalve dat ze ongewoon vast en onbezorgd is en vrij van de gebruikelijke inhaligheid en zelfinteresse. Misschien nog verrassender is de ontdekking dat dit liefhebben het ‘zien’ van beide partners bevordert.

De reden hiervoor is ongetwijfeld dat deze liefde, alhoewel zeldzaam, juist natuurlijk is. Alle ware minnaars zijn, ook al is het onbewust, zonder gezicht. Ze staan voor elkaar van gezicht-tot-geen-gezicht (face-to-no-face). Omgekeerd zijn allen die bewust gezichtloos zijn ware minnaars, in de diepste betekenis van het woord. Dit is hoe ons liefdesleven geleefd wordt zodra we ophouden te doen alsof: we zijn gebouwd om lief te hebben, zelfs meer boven dan onder de gordel - we zijn echt zo gebouwd en hebben geen keuze. Hierboven - waar anderen ons hoofd zien - zijn we altijd topless; hierin past de andere als gegoten. Hier is iedereen een volmaakte ontvanger, gereed en genoodzaakt om door de ander gevuld te worden, volstrekt vrouwelijk tegenover de mannelijkheid van de ander, onvoorwaardelijk gegeven en overgegeven, overwonnen en doordrongen door de ander. (…)

Natuurlijk in de praktijk is de seksuele kant van deze bijzondere liefde onvermijdelijk beperkt en dikwijls helemaal uitgesloten. Maar deze beperkingen, hoe pijnlijk ze soms ook zijn, zijn uiteindelijk aanvaardbaar bij hen die ‘gezichtloos’ zijn en die op die wijze sowieso van een totale vereniging genieten. Geslachtsgemeenschap is voor hen een aangrijpend maar facultatief en niet onontbeerlijk extra, want deze opperste Versmelting is altijd voorhanden, deze Identiteit waaraan in laatste instantie niets ontbreekt.

Gesprek
(uit een chatsessie met Jan Koehoorn)

Bezoeker: Je kunt toch alleen maar fantaseren over zelfrealisatie? Ik bedoel: als zoeker zie je de zaak toch steeds geheel verkeerd?
Jan: Precies, daarom moest ik ook bij Alexander, mijn leraar, zijn om al die rare fantasieën erover te ontzenuwen.

Oké, maar daar verloor je waarschijnlijk je ideeën.
Ja, elk idee, over hoe het eruit zou horen te zien, hield daar op.

Maar dan komt ook het verlangen naar zelfrealisatie ter discussie te staan.
Dat komt pas op het allerlaatste moment, als dat werkelijk nog je enige verlangen is.

Wie weet of er sprake is van het allerlaatste moment?
Ik weet dat. Ik kon werkelijk voor duizend procent zeggen dat zelfrealisatie het enige was dat ik nog wilde. Niet omdat ik iets bereikt had of zo, maar omdat andere dingen mijn interesse niet meer hadden. Klinkt heel onverschillig, maar zo was het.
  

Van seks naar Hemelse liefde op aarde
InZicht in gesprek met Djihi Marianne

Is er nog seks voor een verlichte?

Een verlichte is niet geïnteresseerd in seks, maar in liefde.

Het ontwaken opent je binnenste naar buiten. Je raakt alles aan. Je bent die lucht, die weidse verte. Lichamelijk strek je je voorbij de horizon uit. Zintuiglijk sta je wagenwijd open. Ik heb die energie leren kennen als een energiecentrale met een enorme potentie, diep instralend en ver uitstralend. Jij bent als energie Zelf. Geluk laat zich zien aan de buitenkant: je glanst, je straalt, je danst, je bent open, je ziet er jonger uit.

Het Hart, die liefde, drukt zich via het lichaam uit. Maar die liefdesuitdrukking heeft voor mij niet zoveel meer te maken met wat je onder seks verstaat. Het is verinnerlijkt. Juist doordat er niets nodig is, is er zo’n overvloed aan liefde.

Seksueel verlangen en verlichting
Uit een inleiding en gesprek 20 februari 2002
Douwe Tiemersma

Het seksuele verlangen en het verlangen naar verlichting zijn niet erg verschillend. Beide zijn gericht op eenheid, beide zijn vaak verslavend en vol leed. Alleen wanneer beide universeel worden, is er niets anders meer om te verlangen. Als dit samengaat met bewust-zijn is er een bewust-een-zijn dat niet meer afhankelijk is van welke omstandigheden dan ook.

Het orgasme en verlichting

Als er seksueel een eenwording is, verdwijnen de laatste resten van de persoon. Men spreekt daarom over die vereniging als ‘de kleine dood’. Het afgescheiden ik verdwijnt in de eenheid van het orgasme. De laatste resten van gescheidenheid worden overgegeven, losgelaten. Er is dan geen man, vrouw of mens meer. Daarom kan het orgasme een ‘kleine verlichting’ worden genoemd. Het zou een breuk kunnen betekenen in de gesloten ruimte van het ego naar de werkelijke verlichting. Bekeken vanuit de seksuele energie, is de verlichting een oneindig en altijd blijvend orgasme. De oneindige non-dualiteit openbaart zich ook energetisch, waarbij de grens van dood en leven is verdwenen. Alleen in het Uiteindelijke Oplossen verdwijnt ook de laatste kosmische energie.

Alle mensen zoeken naar eenheid, ook in de seksualiteit. Als het beperkt blijft tot het organische seksuele niveau, blijft er dualiteit. Als het zich werkelijk mag ontplooien op alle niveaus en de energie zich kan transformeren en ontplooien, blijkt dat de eenheid, die zo werd nagestreefd, nooit afwezig was.

Relaties
Eckhart Tolle

Tenzij en totdat je toegang krijgt tot de bewustzijnsfrequentie van het aanwezig-zijn, zijn al je relaties, en in het bijzonder je intieme relaties, in diepe zin gebrekkig en uiteindelijk verstorend. Een tijd lang lijken ze misschien volmaakt - zoals wanneer je verliefd bent - maar die schijnbare volmaaktheid wordt altijd weer verstoord als woordenwisselingen, conflicten, ontevredenheid, emotioneel en zelfs fysiek geweld elkaar steeds vaker gaan opvolgen. Maar volgens Tolle ligt precies hier een kans tot bewustwording. Relatie als spirituele oefening.

Omdat de mensen zich steeds meer met hun verstand zijn gaan identificeren, zijn de meeste relaties niet geworteld in Zijn. Zo veranderen ze in een bron van pijn, worden ze beheerst door problemen en conflicten.

Als relaties ikzuchtige denkpatronen van energie voorzien en uitvergroten en het pijnlichaam activeren, zoals in deze tijd gebeurt, waarom zou je dat feit dan niet accepteren in plaats van te proberen eraan te ontsnappen? Waarom zou je er niet mee samenwerken in plaats van relaties uit de weg te gaan of achter het spookbeeld van een ideale partner aan te blijven jagen als antwoord op je problemen of als een manier om je vervuld te voelen?

De erkenning en aanvaarding van de feiten brengt ook een zekere mate van vrijheid mee. Als je bijvoorbeeld wéét dat er disharmonie is en je houdt vast aan dat ‘weten’, dan komt er door dat weten een nieuwe factor in het spel en kan de disharmonie niet dezelfde blijven. Als je weet dat je je niet op je gemak voelt, schept dat weten een stille ruimte die je onvrede liefdevol en teder omhult en dan je onvrede in vrede verandert.

Seksualiteit en spiritualiteit
Marcel Messing

De tijd lijkt rijp voor een herwaardering voor zowel een harmonieuze intiem beleefde seksualiteit als voor een celibatair leven, dat de natuurlijke vrucht kan zijn van een bepaald geleid leven en niet van onderdrukte gevoelens.

De laatste tijd lijkt er ten opzichte van de ééndimensionale cultuur van de seksualiteitbeleving geleidelijk een verzadiging in te treden. Een cultuur van overorga(s)nisering van de seksualiteit, van overprikkeling van de zintuigen en niet te beteugelen haast, van gemis aan romantiek, gebrek aan tederheid, ontkenning van intiem gesprek en van erotische verveling, heeft zich in de vrijersbedden van 'een al te veel' genesteld. Er komt weer ruimte voor een andere bezinning, een andere dimensie. Steeds meer wordt gevraagd naar de diepere betekenis van deze drijvende evolutiekracht die tot de hoogste hemelsferen, de meest mystieke ervaringen of tot de hellesferen van verloederde bordelen, aids en seksuele nachtmerries kan voeren. De seksuele energie zelf blijft er even neutraal bij. De tijd lijkt te naderen waarin ruimte ontstaat voor een nieuwe beleving van de seksualiteit, zelfs voor het niet afgedwongen celibaat, dat door tallozen in het verleden gesloten werd onder de doem van een nauwelijks vol te houden 'eeuwige gelofte'. De spirituele dimensie is wellicht meer dan ooit bespreekbaar geworden, zonder dat zich de hilariteit van zogenaamd seksueel-bevrijden - vaak zelf ten diepste gefrusteerd - uitstort over hen die een wat andere visie hebben. Na de Victoriaanse preutsheid, de seksuele revolutie, het condoom, de pil, de after-moming pil, het spiraaltje of de viagra-pil om erecties kost wat kost op te wekken, blijkt er - net als na de roes van alcohol - toch een 'kater' (voor sommigen een 'poes') over te blijven. Het sacrale karakter van de seksualiteit, maar nu los van zondebesef, dogma en religieuze conditioneringen, is weer bespreekbaar geworden. De heelheid van lichaam-ziel-geest wordt weer in ogenschouw genomen.

Verlicht, en wat dan? (2)
Jan van Delden

Interview van Bob Snoijink

DE WERELD OPGEVEN ZOALS HIJ ZOU-MOETEN-ZIJN

Je kunt gerealiseerd zijn - dus de Kleine Stilte hebben geproefd - en nog steeds onderhevig zijn aan opinies, reacties, gevoelens, emoties, die hele berg Jantjes. Volledig gerealiseerd is als er niets meer reageert van binnen en de opinies weg zijn. Dat is subtiel, want al die Jantjes blijven gewoon doorzaniken. Ze hebben het alleen niet meer voor het zéggen en worden allemaal gé-zíen. Of het nu klote gaat of goed, er is geen gedachte, opinie of emotie die er met me vandoor kan gaan of er iets aan wil veranderen. Thuis-zijn is ook zeker weten dat je nooit weg bent geweest. Dat je altijd al aan de Kennende kant hebt geleefd. Dat je onmogelijk uit het hier-en-nu wegkunt. Je hoeft jezelf nooit meer iets af te vragen, zo min als je je hoeft af te vragen of je een man bent.
  

Rubrieken:

Boeken: De Bhagavad Gita – het heilige boek van de hindoes.
De vertaling van Gerda Staes (Davidsfonds) wordt vergeleken met de selectie en commentaar van Ramesh Balsekar (Altamira-Becht)

Column
Experiment (van Scott Morrison)
Brieven van Lezers
Mededelingen – Agenda