Inhoud van de nieuwste InZicht
  


Jaargang 12 - nr 2 - mei 2010
thema: Liefde

(Uit het ‘Woord vooraf')
DE GLIMLACH VAN GOD

(...) De mystieke tradities geven echter aan dat liefde ‘iets' anders is. Ze spreken over een paradoxale ervaring, omdat (vrijwel) iedereen de liefde als werkelijkheid heeft ervaren, maar ze tegelijkertijd niet te veroveren en niet te beschrijven valt. Ze is ongrijpbaar, niet aan te tonen, net als dat andere niet-fenomeen dat aan elke beschrijving weet te ontsnappen: onze aanwezigheid als Bewustzijn. In beide verdwijnt het ik-gevoel in een ‘ruimte' die geen grenzen kent en altijd nieuw is. Liefde dwingt God zijn masker af te zetten, en wat tevoorschijn komt is één grote glimlach.
(...) Veel auteurs hebben zich geroepen gevoeld om het thema van dit nummer op hun eigen manier onder woorden te brengen. Zoveel zelfs dat hun artikelen vrijwel het hele nummer vullen. De meeste komen uit eigen land: Douwe Tiemersma, Taetske Klein, Randolph, Philip Renard en Djihi Marianne. Zeker in het geval van Djihi is de verwoording nogal ongebruikelijk en gedurfd: zij laat de liefde zelf aan het woord in een poëtische ontboezeming die we in een tijdschrift als dit niet vaak tegenkomen. Maar ook buitenlandse auteurs hebben hun licht over de liefde laten schijnen: Richard Lang, Jean Klein, Halina Pytlasinska en Isha Judd. Deze laatste twee vrouwen schreven speciaal voor dit themanummer een sterk persoonlijk gekleurd stuk. Naast dat alles hebben we nog een stuk van mijzelf over Eenheid, en een interessante dialoog met U.G. Krishnamurti, opgetekend door Robert Smit.
Heeft het uiteindelijk wel zin (gehad) om zo'n ongrijpbaar onderwerp als de liefde bij de kop te nemen? Ik denk van wel, want juist omdat het zo ongrijpbaar en moeilijk onder woorden te brengen is, biedt het de auteurs de ruimte hun eigenheid binnen de Eenheid te tonen. Maar de kern van elk verhaal is toch weer dezelfde: liefde is de natuurlijke uitdrukking van die Eenheid, die iedereen is.

Han van den Boogaard

-----------------------------
Ik ben de liefde
Djihi Marianne

Ik ben de liefde. Ik ben in alles. Je kunt mij herkennen als glans, licht en warmte. Ik woon in ieders Hart, maar ben ook overal. Mijn naam is groots, maar manifest in het kleine. Ik ben de uitgestoken hand en de glimlach, de schat die ieder rijk is. In de warmte, daar ben ik thuis. Tussen mij en jou staat niets. Ik ben jou en jij bent mij. Ik ben de zalige liefde wanneer ik doorleefd en geëerd word. Ik ben de bloei van je Hart. Ik slecht de afstand tussen vrede, angst en agressie. Ik eer ieders grootsheid. Ik wacht en ben beschikbaar. De ene keer ziet men mij als het element dat verbindt, de andere keer ziet men mij als dat wat afscheidt. Mijn licht is onthullend en doorlatend. Mijn aard is om te verwarmen wat koud, ontheemd en alleen is. Mijn geur is die van een ontluikend eeuwig kind. Mijn aroma is puur en onweerstaanbaar. Tijd en afstand ken ik niet. Ik laat huilen en lachen, smelten en geboren worden. (...)

-----------------------------
Wat verblindt mij?
Taetske Klein

Het spirituele pad is in wezen zeer eenvoudig. Wat je zoekt is hier. Er is dus strikt genomen niets te zoeken. Je kunt ook niet ergens heen om het te vinden. En niemand kan het je geven. Ieder zoeken versterkt het idee dat het niet hier is waar jij nu bent. Maar helaas gaat niet-zoeken je ook niet helpen. Je zit helemaal klem. Je kunt gerust zeggen dat het de meest gekmakende onderneming is waaraan je kunt beginnen. (...)

-----------------------------
De hartsconnectie tussen leraar en leerling
Philip Renard

Hoe de boodschap ook tot ons komt, lezend in een boek of luisterend naar een ander mens, het komt altijd neer op het gegeven dat er iets onderwezen wordt - en dus dat zich mogelijkerwijs beïnvloeding afspeelt. Ik kan leren van iemand, of van een tekst van iemand. Ik laat mij al dan niet beïnvloeden. In het geval van leren uit een boek valt het in het algemeen wel mee hoezeer bij de beïnvloeding een machtsfactor meespeelt. Maar in het mezelf openstellen voor de invloed van een levend mens en het zitten aan diens voeten lijkt de zaak anders te liggen. Is het niet zo dat als ik mij door iemand laat beïnvloeden, ik daarmee aan die ander macht verleen?
(...)

-----------------------------
Eenheid - Het leven loopt nooit leeg
Han van den Boogaard

Het begrip eenheid wordt, binnen de wereld van advaita en non-dualiteit, vaak in duale zin opgevat. Waar het als hulpmiddel zou kunnen dienen om tot zelfinzicht te komen, versterkt het op basis van die misvatting in veel gevallen juist de illusie van afgescheidenheid. Want eenheid is geen verbondenheid, maar de verdwijning van elk onderscheid. En dat kan begrepen noch ervaren worden.
(...)

------------------
De aard van de liefde
Isha Judd

(...) Als je bewustwording groeit, merk je dat liefde alles is wat er is. Alles in het universum is een manifestatie van die liefde. De verschroeiende hitte in de kern van de zon en de warme stralen van de zon op je gezicht, het zijn allemaal uitingen van liefde. Als je eenmaal beseft dat er alleen maar liefde is, zie je de magie en het wonder van alles. Je ziet de liefde in de woede van mensen, in hun jaloezie en zelfs in hun haat. Welke emoties ze ook laten zien, je begrijpt dat het allemaal niets anders is dan liefde die een uitweg zoekt.
(...)

-----------------------------
Kennis en bevrijding van liefde
Douwe Tiemersma

De advaita-realisatie is het doorbreken van het inzicht in de grondeloze openheid als de ware werkelijkheid. Het is een levend inzicht waarin je ervaart dat scheidingen tussen jezelf en de anderen/het andere wegvallen. Dat betekent dat in je ervaring je beperkte vorm wegvalt en anderen/het andere gaan/gaat samenvallen met jezelf.
Dit laat je dan blijkbaar gebeuren. Het gevoelsaspect van dit laten wegvallen en samenvallen is liefde. Realisatie is liefde voor alles en iedereen zonder grenzen, een liefde waarin ook de ik-persoon oplost. Het is liefde voor dat Grote waarin geen scheidingen zijn, voor Dat wat je zelf bent zonder bepaling, voor het universele ik-ben zonder invulling. Het is die liefde die de concreet ervaren non-dualiteit mogelijk maakt. Alle liefde gaat uit van een zelf-zijn, ik-ben. Pas in het universele bereikt zij haar hoogste vorm.
(...)

-------------------------
What is this thing called love?
Halina Pytlasinska

Toen onze zoon geboren werd en ik hem voor het eerst zag, werd ik volkomen overweldigd door een gevoel van adoratie en liefde. Pas toen besefte ik hoe intens de gevoelens moeten zijn die mijn eigen moeder voor mij koestert. Voor ik kinderen kreeg, had ik nooit een idee gehad van de diepte van de hechting tussen ouder en kind. Toen ik Jamie na zijn geboorte voor het eerst vasthield, voelde ik me tot alles in staat. Het was alsof ik vervuld was van een felle beschermende energie; ik werd een wolvin wier majesteit een stad kon vernietigen, als die stad het leven van mijn kind zou bedreigen. (...)

---------------
Liefde als innerlijk welkom
Richard Lang

Als ik naar een vriendin kijk, zie ik maar één hoofd - het hare. Daar zie ik haar gezicht, hier het ontbreken van het mijne; daar zie ik haar twee ogen, hier mijn ene Oog; daar zie ik de kleur van haar wangen, hier mijn kleurloze ruimte; daar zie ik beweging als ze glimlacht, hier bewegingloosheid. Omdat ik hier verstoken ben van vorm, van kleur en beweging, van vastheid - verstoken van alles - neem ik haar op, ontvang ik haar, word ik haar. Terwijl ik hier volledig verdwijn, verschijn ik daar als haar.
(...)

---------------------------
Eindeloos vallen in Liefde
Randolph - interview door Theodora Plas

Liefde is allesomvattend en kan niet met iets botsen. Ervaringen botsen, standpunten botsen. De Liefde niet. Liefde is onbeperkt en onvoorwaardelijk. In het onbeperkte past alles, dus ook het beperkte. Andersom geldt dat niet. Dit is de enige les en ook ieders strijd en verwarring hier op aarde. In jouw voorwaarden kun je ‘dat wat oneindig groter is' niet onderbrengen. Leef je het onvoorwaardelijke, dan verkeer je in een ‘win-winsituatie'. Je leeft Alles én Niets! Als dit absoluut duidelijk is, kan het niet anders dan dat het voorwaardelijke wordt losgelaten. Dan is het met je gedaan. (...)

---------------------
Eenheid kan nooit ervaren worden
U.G. Krishnamurti

U zegt dat u geen enkel doel meer heeft?
UG: Niets nee, geen doel . . . er is niets te bereiken, niets te vervullen, niets te volbrengen.
Ja, er is een tijd geweest dat er doeleinden waren. Ik herinner me dat heel duidelijk, maar die herinnering heeft geen emotionele inhoud meer. Het is als een taperecorder die de herinneringen afdraait. Als ieder ander was ik iets aan het najagen, was ik op zoek naar iets, en was ik bezig me van de waarheid te overtuigen. Alles wat ik had aan energie en wilskracht stopte ik in dat zoeken; mijn hele wezen investeerde ik erin, want ik moest en zou het uitvinden! Toen tuimelde ik plotseling in een situatie waarin ik zag dat er helemaal niets te bereiken viel. Ik zag opeens in dat ik mijn hele leven verspild had met iets te zoeken en na te jagen wat niet bestond. Dus dit inzicht, dat niet het resultaat is van logisch denken, noch van ervaringen, raakt je plotseling als een bliksemflits. Daarmee stopt het gezoek - afgelopen uit, voor altijd! (...)

-----------------

Rubrieken:

- Reeks "Wat is advaita?" 14: ‘Een bezoekje aan het winkelcentrum' (John Astin)

- Column: ‘De Liefde' door Helena Klitsie

- Column: ‘Liefde is duur' door Hans Laurentius

- Besprekingen van boeken van: John Tarrant (Breng me de neushoorn), Nisargadatta Maharaj (De bron van het zijn), Jeff Shore (Zijn zonder zelf: de kern van zen), Chögyal Namkhai Norbu (Dzogchen onderricht)

- Mededelingen - Agenda