Nr.1 - februari 2009: Wegen van vrouwen

InZicht voor en door vrouwen

Tienjaar geleden kwam het eerste nummer van InZicht uit, dat daarmee devoortzetting werd van het oorspronkelijke orgaan Zien. Graag feliciteerik u als lezer, en alle betrokkenen die zich inzetten voor InZicht, metdit jubileum. In het bijzonder wil ik mijn waardering uiten voor deinspanningen van de initiatiefnemers van destijds, Raf Pype en Meinhardvan der Reep. Zij, tezamen met alle medewerkers van InZicht, slagen erelk jaar weer in vier aantrekkelijke en inhoudsvolle uitgaven te latenverschijnen. Een blad als InZicht, dat vooral artikelen publiceert overnon-dualiteit, voorziet duidelijk in een groeiende behoefte. De naaronze smaak beste en meest interessante artikelen en interviews van deafgelopen tien jaar zijn inmiddels gebundeld en worden door uitgeverijSamsara uitgegeven onder de titel ‘Vingerwijzingen'.

Als we over non-dualiteit spreken, denken we onmiddellijk aan mannenals Sri Shankara , Sri Ramana Maharshi, Sri Nisargadatta Maharaj,Wolter Keers en anderen. Zij worden vooral gekenmerkt door hun radicalebenadering. Publicaties over hen leidden daarom al bij aanvang tot dekritiek dat InZicht te zeer een ‘mannenblad' zou zijn en te weinigaandacht schenkt aan vrouwen met authentieke spirituele ervaringen. Datis begrijpelijke kritiek, en het is een beetje flauw die af te doen metde dooddoener dat InZicht geen Opzij is en dat ook niet wil zijn.Zelfrealisatie, verlichting of de staat van egoloosheid overstijgt dedualiteit met zijn tegenstellingen, inclusief de tegenstellingman-vrouw. Verlichtingservaringen staan los van ‘gender', en dus zienwe zowel mannen als vrouwen die de dualiteit ontstegen zijn en diedaarover op hun eigen wijze berichten. Als we het in dit verband overvrouwen hebben, kunnen we bijvoorbeeld denken aan Bernadette Roberts,Ananda Mayi Ma en Vimala Thakar. Om tegemoet te komen aan een kennelijkonder de lezers levend en legitiem verlangen, hebben we besloten ditkeer een speciale uitgave over en door vrouwen te maken.

Een aantal van de auteurs van deze editie geeft uitdrukking aan heteigen bewustwordingsproces en vertelt over het pad dat zij in hunontwikkeling gegaan zijn. Zulke persoonlijke verslagen zijn die vanbijvoorbeeld Prajnaparamita en Rani Willems.
Ook hebben we de verhalen gepubliceerd van vrouwen die zich juist op deeen of andere wijze bijzonder hebben laten inspireren door anderevrouwen - zie daarvoor bijvoorbeeld de bijdrage van Ilse Beumer, dieRita Beintema interviewt. Boeiende uitspraak van Rita Beintema waar ikme van harte in vind: ‘Je leeft gewoon het leven (en het leven leeftzichzelf).' Een ander voorbeeld is dat van Margreet van Persie, diehaar persoonlijke ervaring met het werk van Byron Katie beschrijft.

Vervolgens vindt u een artikel van Taetske Klein, die op basis van‘Quantum light breath' en ‘Clarity workshops' van Jeru Kabbal zoekersnaar inzicht op hun pad begeleidt. Iemand anders die middels workshops,cursussen en persoonlijke sessies mensen bijstaat is Anna van der Wel.In haar bijdrage geeft zij een nadere toelichting op haar werk. Verderkunt u een artikel van de hand van Catherine Ingram verwachten, waarbijzij het thema aanroert van ‘doen alsof', met de aanbeveling: ‘je hoeftalleen maar te stoppen met geloven in gedachten die niet waar zijn'.
Jivanjili beschrijft in dit nummer haar weg en onthult haar missie, dieze omschrijft als het verspreiden van 'licht van wijsheid'. Dit is haarnaar eigen zeggen aangeraden door ShantiMayi.
De naam is al gevallen: Bernadette Roberts. Ik heb het voorrecht gehaddeze boeiende vrouw een aantal jaren geleden te ontmoeten en ben nogaltijd onder de indruk, omdat hier iemand spreekt vanuit een directe,geleefde ervaring van de staat van ‘no-self' waarin alles opgelost is.Het is geen filosofie, het zijn geen holle woorden. Die staat isvanwege de christelijke traditie waar zij uit is voortgekomen voor haarmoeilijk onder woorden te brengen. Het dwingt haar tot authentiektaalgebruik zonder terug te vallen op versleten metaforen. Redenengenoeg om bij deze wel heel bijzondere vrouw stil te staan.

Ten slotte is er het verslag van Halina Pytlasinka uit Engeland, diehet afleggen van het ik als bevrijding ervaart en met deze ervaringanderen in het uitdrukken van hun creativiteit terzijde staat.

Niet onvermeld kan hier blijven dat Adi Da Samraj, beter bekend alsDa Free John, op 27 november 2008 op 69-jarige leeftijd in Fiji isoverleden. Hij is een van mijn vroegere inspiratiebronnen geweest.Pikant detail is dat hij in zijn directe omgeving een aantal vrouwendie het ‘zevende stadium' bereikt hadden, nodig had voor zijnverzorging. Daar maakte hij overigens geen geheim van. Het valt niet teontkennen: soms is verlichting afhankelijk van vrouwen!

Mieke Berger

Bernadette Roberts: transformatie en disidentificatie

Mieke Berger

Wat Bernadette Roberts buitengewoon interessant maakt, is dat zij inonze tijd leeft en getuigt van een ervaring die veel overeenkomstenvertoont met getuigenissen van bijvoorbeeld Meister Eckhart in hetWesten, of Sri Ramana Maharshi en Nisargadatta Maharaj uit de oosterseadvaita-vedanta-traditie.
Wat opvalt is dat ze, zonder kennis te hebben gehad van‘verlichtingservaringen' van anderen, persoonlijk verslag doet van hetdoor haar afgelegde pad, in haar eigen taal en vanuit een katholieketraditie.
(...)

De weg van lijden naar Liefde

Prajnaparamita in gesprek met de redactie van InZicht

(Vraag) Jij hebt Alexander Smit en ShantiMayi als leraren gehad, eenman en een vrouw. Hun manieren van benadering verschillen nogal. Zouhet kunnen dat er ook in het algemeen een verschil van benadering istussen mannen en vrouwen? In de afgelopen dertig jaar heb ik wereldwijdvele leermeesters ontmoet. En overal waar ik kwam was er eenverschillende unieke sfeer en ‘manier van doen'. In de samenkomstenwerden uiteenlopende kwesties benadrukt, soms waren de gedragscodesstrikt. Ik herinner me dat ik voor het eerst naar India ging, meer dantwintig jaar geleden. Ik reisde direct naar Tiruvannamalai, naar deashram van Ramana Maharshi. Ik kwam doodmoe aan en zocht de keuken opom wat te drinken te vragen. Voordat ik ook maar iets kon vragen werdik er als een hond weer uitgejaagd. Ik had geen enkel besef van Indiaseashramcodes en beging blunder na blunder. Zo leerde ik door de striktehand van afwijzing, door zo goed mogelijk opletten en nadoen. Er gingeen wereld voor me open van ‘schoenen uit', op de grond zitten en waardat wel mag en niet, en ik kreeg steeds meer inzicht in de velesubtiele vormen van begroeten en buigen. Vele jaren later was ik inLucknow bij Papaji op satsang. Hier was het meestal een vrolijke enlosse sfeer, mensen liepen in en uit, je kon op de grond liggen of meteen koptelefoon op naar muziek luisteren tijdens satsang.
(...)

Niet langer doen alsof

Catherine Ingram

Op een dag vroeg een zesjarig vriendje aan mij: "Als er duizendhongerige tijgers om je heen staan, wat doe je dan?" Ik stelde me voorhoe dat eruit zou zien, maar ik kon geen enkel uitvoerbaar planbedenken. Ik zei: "Wow, dat weet ik niet. Wat zou jij doen?" Hijantwoordde: "Ik zou niet meer doen alsof."
In veel opzichten is onze neiging om te doen alsof we ‘iemand' zijn, om‘iets' te bewijzen, om een of ander idee over onszelf uit te vergroten,heel goed te vergelijken met jezelf inbeelden dat je omringd bent doorduizend hongerige tijgers. Het is een angsttoestand die gebaseerd is opeen illusie die we zelf gecreëerd hebben. Zodra we onszelf gaan zienals een afzonderlijk individu - een iemand - gaan we in meer of minderemate de concurrentie aan met of proberen we ons te beschermen tegenandere individuen. Het geloof in een ‘ik' gaat gepaard met angst enverlangen. Dat is onvermijdelijk. Ontwaken is weigeren om nog langer indie nachtmerrie te geloven...
(...)

De comfortzone als gevarenzone

Jivanjili - interview door André de Jong

Er komen mensen naar je toe die verwachten iets te leren. Wat drijft die mensen?
Een onbestemd soort heimwee. Als je lang genoeg gezocht hebt buitenjezelf, vaak genoeg je haar anders hebt laten doen, genoeg nieuwekleren hebt gekocht en tweede boten en derde huizen, overal naar toebent gereisd en ook nog eens opnieuw bent getrouwd, dan bestaat demogelijkheid dat je voor jezelf erkent dat je het gat in jezelf nooitzult kunnen opvullen. En dan word je je bewust van een onbestemdheimwee. Dat is het eerste teken van ontwakend bewustzijn. Je begint tezien dat je door prikkels van buitenaf niet kunt worden vervuld. In dezentraditie wordt wel gezegd: "De menselijke schedel is de enigebedelnap die nooit gevuld kan worden. Het is nooit genoeg."
(...)

Onderdak bij Etty Hillesum - gastvrijheid voor alles wat in je is

Anna van der Wel

Onderdak, dat is wat Etty Hillesum de lezer geeft. Haar woorden gevenje onderdak, je kunt rusten in haar woorden, je kunt je laven aan haarbron. Je ontmoet een vrouw van 27 jaar die gedurende de barreomstandigheden van de Tweede Wereldoorlog in Amsterdam leefde, haardagboek schreef en tijd nam voor meditatie en gebed. Ze heeft steedsmeer haar kracht in zichzelf gevonden, in plaats van die te zoeken bijanderen. Daardoor kon niemand haar iets afpakken. Haar rijkdom bevindtzich niet in de materie of in uiterlijke vrijheid. Ook als er voor dejoden steeds minder bewegingsruimte is, voelt ze zich niet beperkt inhaar mogelijkheden. Dit noemt ze onderdak zijn bij zichzelf. Ze heefthaar eigen innerlijke huis gebouwd - een huis dat ze in het begin eenstille kamer noemt, later een stille zaal. Aan het einde van haardagboek voelt ze zich onder de hemel thuis. Waar ze is voelt ze zichthuis, niet alleen op elke plaats, maar ook onder elke omstandigheid.
(...)

Vol-ledig mens zijn

Rani Willems

Vol-ledig vind ik het mooiste woord in de Nederlandse taal. Het duidtop mens zijn in al zijn volheid en tegelijkertijd geworteld zijn in deleegte.

(...) In 1994 liep ik door een park daar en zag ik een levensgrootstandbeeld van een vrouwelijke Boeddha! Ik werd zo diep geraakt dat erheel stilletjes tranen over mijn wangen liepen. Toen pas realiseerde ikme hoe weinig vrouwelijke rolmodellen of leraressen er waren, en hoebelangrijk het voor mij was om deze spiegel te hebben. Een tijdlangging ik ‘haar' vaak bezoeken. Als ik haar aankeek, bewoog zich ietsdiep in mijn baarmoeder. Ik begreep daar toen niets van. (...)
Ik was blij te merken dat er meerdere vrouwen onder de satsanglerarenwaren. Ik bezocht enkelen van hen, maar ik had het gevoel dat ze zichallemaal min of meer op dezelfde bekende, ‘mannelijke' weg van deadvaita bevonden als ikzelf, waarbij de leer op de voorgrond stond enmeditatie de hoofdweg was. Bij veel traditionele vrouwelijke meestersstonden juist devotie en zorg voor de medemens centraal. Zo ook bijAmmachi, de Indiase meesteres die ik in 2000 ontmoette. Deze uitersteenvoudige kleine/grote vrouw maakte zo'n diepe indruk op me dat er eenblijvende verbinding ontstond. Bij haar ervoer ik voor het eerst datvrouwelijke verlichting zich niet alleen anders uitdrukt, maar ook eenandere, ‘rondere' ervaring brengt.
(...)

De gastvrouw

Taetske Kleijn

Als je een lege kamer hebt en je zet er een tafeltje in, dan is dekamer niet meer leeg. Als we er nog een tafel inzetten, een bankstel,wat stoelen, een paar kasten en een plant en twintig mensen, zou jezelfs kunnen zeggen: de kamer is vol. Er is geen ruimte meer.
Toch is de leegte, de ruimte, er nog steeds. Zij is de gastvrouw. Jekunt haar zien dwars door alles heen. Zonder haar zou niets van ditalles er kunnen zijn.
(...)

Wie zou je zijn zonder je verhaal?

Margreet van Persie

‘Who would you be without your story?' (Wie zou je zijn zonder jeverhaal?) is de titel van het nieuwste boek van Byron Katie. Deze titelis de kern van ‘The Work of Byron Katie', een zelfonderzoek gebaseerdop vier vragen en een omkering.
The Work is een voortdurend zich verdiepend proces van bewustwording,niet een snelle oplossing. "Het is meer dan een techniek," zegt ByronKatie. "Het brengt een aangeboren aspect van ons wezen tot leven datdiep binnen in ons sluimert." Byron Katie noemt dat ook wel ‘your truenature' of ‘de liefde die je van nature bent'.
(...)

Jnana-yoga: de weg naar inzicht

Rita Beintema, ­interview door Ilse Beumer

In een moeilijke tijd in mijn leven ben ik in aanraking gekomen metyoga. Dat was een openbaring voor mij: je lichaam leren verkennen,leren voelen, de werking en uitwerking van de oefeningen observeren enhet dan verwoorden. Dit alles bracht mij steeds meer naar denon-dualistische yoga. De inzichten van deze vorm van yoga zijn ‘mijn'weg geworden. Alleen door onderzoek kun je ontdekken dat het lichaamweliswaar een fantastisch instrument is, maar dat jij nooit dit lichaamkunt zijn. Je kunt immers nooit iets zijn wat aan veranderingonderhevig is. Als je goed leert voelen wat er binnen in je is, ervaarje de energieën in je lichaam. Je gaat merken dat de energieën in enbuiten je verbinding met elkaar hebben. Jnana-yoga leidt ons in ditonderzoek. En dan, na lange tijd, ontdek je dat er eigenlijk nooit eenweg is geweest.
(...)

Vrijheid is de werkelijkheid waarin we leven

Halina Pytlasinska

Bewustzijn of gewaarzijn is onpersoonlijk. Wat je bent is de essentieen bron van deze materiële wereld en alles wat zich daarin bevindt.Bevrijding is een energetische verschuiving van ‘mij zijn' naar ‘Zijn'.
Toen ik opgroeide en de taal en logica van de linkerhersenhelft leerdegebruiken, kwam ik vanuit een intuïtief gevoel van ‘er zijn' terecht inde wereld van het denken, analyseren en labelen. ‘Ik' ontstond en werdeen toeschouwer en organisator.
Ik kan me herinneren dat ik als kind moeite had om mijn rol in dewereld vorm te geven. Toen het gevoel van ‘zelf' tot ontwikkeling kwam,vergat ik te ‘zijn' en ging ik over tot doen en controle uitoefenen opde denkbeeldige wereld van losse objecten buiten mijzelf. Ik vergat deeenheid die er is...
(...)

Adi Da Samraj overleden

In zijn autobiografie beschreef Adi Da, die in 1939 op Long Island, NewYork ter wereld kwam, hoe in zijn jonge jaren zijn aandacht gericht wasop twee fundamentele activiteiten. Zijn eerste focus was het proces teontdekken waarmee mensen tot realisatie kunnen komen van ‘DeWerkelijkheid Zelf'. Zijn tweede focus was de vaardigheid teontwikkelen om de waarheid van ‘De Werkelijkheid Zelf' te kunnenoverdragen, zowel op verbale wijze als door middel van artistiekeuitingen.
(...)

 Rubrieken:

- Reeks "Wat is advaita?" 9 : Leven in de uitgestrektheid (Suzanne Segal )

- Column: ‘Drie vrouwen en een swami' door Helena Klitsie

- Besprekingen van boeken van: Douwe Tiemersma (‘Non-dualiteit'), Niek Zervaas (‘What you see is not what you get' en ‘Geef het licht een gouden rand'), Jeru Kabbal
(‘Helderheid'), Jos Stollman (‘Zenmeester Jezus')

- Recent verschenen (boekenrubriek)

- Mededelingen - Agenda